Asyam’ın gözlerinden dünyaya bakarken, hayatın acımasız yüzüyle tanışır annesi. Her düşüş bir ders midir, yoksa sadece yorgunluğun kanıtı mı? Bıçak sırtında yürümek, bazen keskin kenarları hissetmemeyi…
Asyam’ın gözlerinden dünyaya bakarken, hayatın acımasız yüzüyle tanışır annesi. Her düşüş bir ders midir, yoksa sadece yorgunluğun kanıtı mı? Bıçak sırtında yürümek, bazen keskin kenarları hissetmemeyi öğrenmek demek. İki uç arasında savrulan ruhlar, bir olmayı hayal ederken tek kalmanın ağırlığını taşır. İyi niyetin her adımı, umutla atılır; ama yolun sonu her zaman aydınlık mıdır? Gerçek olanla yüzleşmek cesaret ister, gerçek olmayana katlanmak ise gücü tüketir. Kafalar önüne eğilir, vicdanlar sessizce sorgulanırken, sevginin anlamı da bulanıklaşır. Dünya, güzellikleri kadar karanlıklarıyla da var. Belki de en doğrusu, o güzel kızın bu yolculuğa hiç çıkmamasıdır. Annenin yüreğindeki fırtınalar, kelimelere dökülürken, okur da kendi yaralarını arar sayfalarda.
