Aşkın ilk haline doğru yolculuğa bu kitapla çıkacaksınız.. Karşımdaydı yine kolumu kanadımı kıran kristal güzelliği. Bir kez daha mırıldandım içimden; ‘sen neysen ben de oyum’. Davet etmedi, bekliyordu…
Aşkın ilk haline doğru yolculuğa bu kitapla çıkacaksınız.. Karşımdaydı yine kolumu kanadımı kıran kristal güzelliği. Bir kez daha mırıldandım içimden; ‘sen neysen ben de oyum’. Davet etmedi, bekliyordu soluğunu tutmuş. Onu ölü hayal ettim. Buz gibi, beyaz ve saydam, soğuk ve pak, elleri göbeğinin üzerinde kavuşmuş, gözleri huzurla kapalı. Ah, Melek... Nerede durup düşündü ve nerede karar verdi dünyanın gerçek, aşkın hayal olduğuna? Durup şimdi, bir kez daha ve belki de ilk kez olarak Melek’e söylesem; ‘Melek,’ desem, ‘Allah hayatın kısalığını unutabilmemiz için aşkı yarattı ve her kim aşka inanıyorsa o ölümsüz olacak.’ Melek, o çocuksu hüznüyle bakıp; ‘bunu biliyorum sevgilim,’ dese. İçim acısa biraz, o iyileştirici acı, gözlerime dadansa, baksam ona, ‘Melek,’ desem derinden; ‘bilmek bir işe yaramıyor, hadi gel birlikte bir kez daha öğrenelim’.
