Doğduğumuz andan itibaren içimizde bir özlek taşınır. Bu öz, temiz ve saf bir benlik olarak tanımlanabilir. Çocukluk döneminde yalnızca bu gerçek benlik vardır ve ilişkilerimiz de bu benlik üzerinden kurulur…
Doğduğumuz andan itibaren içimizde bir özlek taşınır. Bu öz, temiz ve saf bir benlik olarak tanımlanabilir. Çocukluk döneminde yalnızca bu gerçek benlik vardır ve ilişkilerimiz de bu benlik üzerinden kurulur. Ancak zaman ilerledikçe, gerçek benliğimizi korumak amacıyla bir başka benlik, yani kişilik ortaya çıkar. Bu kişilik, özümüzü koruma amacını taşır ve bizi fiziksel dünyada güvende hissetmemizi sağlar. İdeal olan, kişiliğin ve özün birlikte gelişmesidir, ancak çoğu zaman kişilik öne çıkarak özümüzü unutmamıza ve ondan uzaklaşmamıza neden olur. Bu durum, insanları toplumun beklentilerine göre hareket etmeye ve kendileri olamadan günlük olayların akışına kapılmalarına yol açar.
