On altı yıl süren bankacılık serüveninin ardından, bir akşam mutfağında koca bir tencere irmik helvası pişirdi yazar. Bu, alışıldık bir veda yemeği değildi; sektöre duyduğu teşekkürün, belki de bir tür vedanın…
On altı yıl süren bankacılık serüveninin ardından, bir akşam mutfağında koca bir tencere irmik helvası pişirdi yazar. Bu, alışıldık bir veda yemeği değildi; sektöre duyduğu teşekkürün, belki de bir tür vedanın simgesiydi. Türk kültüründe helva, kaybın ardından paylaşılır, acının hafiflemesi umuduyla. O da bankacılığın yükünü omuzlarından atarken, bu geleneğe sarılarak meslektaşlarına ve eski şubesine bir parça tatlı bir nefes bırakmak istedi. Kitabında, banka şubelerinde çalışanların ortak hikâyelerini, iç çekişlerini ve fısıldaşmalarını bir araya getiriyor. Her satırda, "Bu bir yatırım tavsiyesi değildir" uyarısının ötesine geçerek, insani ve duygusal bir bakış açısı sunuyor. Amacı, daha dolu, daha huzurlu bir yaşamın kapılarını aralamak; çünkü anlattıkları, yaşanmışlıkların ta kendisi. Bilineni yeniden hatırlatıyor belki, ama bazen hatırlamak da başlı başına bir yolculuktur.
