Bazen gökyüzüne bakmak yetmez; yağmurun düşüşünü izlerken farkına varırsın, her damla bir hikâye taşır. Çocukların gözlerinde büyüyememenin ağırlığı, annelerin umutlarını boğan sessiz çığlıklar... Yarınlara…
Bazen gökyüzüne bakmak yetmez; yağmurun düşüşünü izlerken farkına varırsın, her damla bir hikâye taşır. Çocukların gözlerinde büyüyememenin ağırlığı, annelerin umutlarını boğan sessiz çığlıklar... Yarınlara uzanamayan eller, güneşi göremeyen yüzler, kırılan hayallerin enkazı altında ezilen ruhlar. Zaman, unutulmaz; her acının hesabını sorar, her haksızlığın izini sürer. Bahçenizde açan ölüm çiçekleri, bir gün size de gösterecek gerçeği: hayat, kimseyi ödünsüz bırakmaz, intikamını alır. Bu dizeler, suskunluğun dilini konuşuyor; sessizliğin içinde yankılanan bir feryat.
