Sözcükler sustuğunda geriye ne kalır? Belki de en keskin acı, dilin değil yüreğin parçalanmasıdır. Umut, sandığımız kadar sağlam değildir; en zayıf anında değil, en çok güvendiğimiz yerde kopuverir. Korkunun…
Sözcükler sustuğunda geriye ne kalır? Belki de en keskin acı, dilin değil yüreğin parçalanmasıdır. Umut, sandığımız kadar sağlam değildir; en zayıf anında değil, en çok güvendiğimiz yerde kopuverir. Korkunun gölgesi cesareti yuttuğunda, zincirler sessizce bileklerimize dolanır. *Bağ Bekçisi*, bu ince çizgide kaybolanların, suskunluğa mahkum edilenlerin hikâyesini anlatıyor. Saffet Özcan’ın kaleminden dökülen her satır, sessizliğin gürültüsünü, umudun kırılganlığını ve özgürlüğün bedelini sorgulatıyor. Sayfalar ilerledikçe, kelimelerin ardında yatan boşluğu hissedersiniz – o boşluk ki, bazen en gür seslerden daha yüksek çığlık atar.