Gökyüzüne savrulan bir aşkın izini sürer *Azbahar*, kelimelerin kanat çırptığı bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Acının gölgesinde unutulan mevsimler, bir şairin kaleminde yeniden doğar: Bahar, yazbahar…
Gökyüzüne savrulan bir aşkın izini sürer *Azbahar*, kelimelerin kanat çırptığı bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Acının gölgesinde unutulan mevsimler, bir şairin kaleminde yeniden doğar: Bahar, yazbahar, azbahar... Her biri, kırık dökük anıların arasından süzülüp gelen birer nefes gibi. Ahmet Göçer, sözcükleri ustaca örerek, kaybolan umutların peşine düşüyor; geçmişin yükünü hafifletirken, geleceğe uzanan bir köprü kuruyor. Sayfalar arasında dolaşırken, sessiz çığlıkların yankısını duymak mümkün. Bu kitap, sadece şiirin değil, insanın kendi içindeki fırtınaları anlamlandırma çabasının da bir yansıması.