Okul münazaralarını biliriz. En sevileni “Sanat sanat için midir, toplum için midir?” tartışmasıdır. Bizim okul yıllarımızda açıklığa kavuşturulamamıştı, sanırım şimdi de öyledir. Yazar’ın, insanın zihinsel…
Okul münazaralarını biliriz. En sevileni “Sanat sanat için midir, toplum için midir?” tartışmasıdır. Bizim okul yıllarımızda açıklığa kavuşturulamamıştı, sanırım şimdi de öyledir. Yazar’ın, insanın zihinsel (düşünsel ve ruhsal) ve toplumsal (siyaset, ekonomi vb.) yaşamı üzerine yayımlanmış iki kitabı var. “Aynasız İnsan” ile bu defa Yazar, bireyin davranış ve istencini tutsak alan içsel olguları konu alıyor. “İnsan”ın, yüzeyin altındaki gerçek dürtüleri ile yüzleşmemesini öz eleştirel bir üslupla hicvediyor. Yaşamın yolunda menzile doğru yürürken nasıl “tek yön”lü kulvara sokulduğumuzu şiirle anlatıyor. Kitapta “Şiir insan/toplum içindir.” tezi ağırlıklı ama “Şiir sanat içindir.” savını destekleyen, hepimizin “insan yaşamımızdan”, eğlenceli (ama yine de düşündüren) kesitler de lirik şiir diliyle okuyucuya sunuluyor. Ve “deneme” olarak, gülümseteceğini umduğum, alışılmadık türden beyitler, dörtlükler… Sıkılmadan okunacak, düşündüren ve eğlendiren bir kitap…
