Yaşadığı hayata karşı farkındalığı olmayan insanın geçirdiği her an ziyandır. Zira insan kendi benliğine yolculuk yapmaz da başkalarının hayatını yaşarsa, hayat ona sadece tatsız bir yemek sunar ve insan bunu…
Yaşadığı hayata karşı farkındalığı olmayan insanın geçirdiği her an ziyandır. Zira insan kendi benliğine yolculuk yapmaz da başkalarının hayatını yaşarsa, hayat ona sadece tatsız bir yemek sunar ve insan bunu ancak o yemeğin sonunda anlar. Kendi benliğini bulamayan Asu, hayat rüzgarında savrulup gitmektedir. Bu sebeple hep başkalarının hayatına tutunarak varolur ki bunun dahi farkında değildir. Gözünü açması ise ancak tutunduğu hayatların boşa çıkmasıyla mümkün olacaktır...