Gökmen Akça'nın *Ayna Müze*'si, sıradanın ardındaki dehşeti gösteren bir aynalar galerisi gibi. Burada yansımalar, sadece görüntü değil; korkunun, acının ve çaresizliğin ta kendisi. Ten topraktan, yüz ölümden…
Gökmen Akça'nın *Ayna Müze*'si, sıradanın ardındaki dehşeti gösteren bir aynalar galerisi gibi. Burada yansımalar, sadece görüntü değil; korkunun, acının ve çaresizliğin ta kendisi. Ten topraktan, yüz ölümden örülmüş bu aynalar, bakanı kendisiyle yüzleştiriyor: Herkesin aynı çığlığı attığını, aynı dehşeti yaşadığını, düşmanın bile aynı acıyı çektiğini fark ettiriyor. Sessizliğe bürünen anlatıcı, artık bir müzeye dönüşmüş; ölümlülere kendi gerçeklerini sunan, ölüm yüzlü bir sergi. Kırık aynalardan değil, kırık hayatlardan oluşan bu mekân, insanın içindeki karanlığı aydınlatıyor – hem de hiç ummadığı bir şekilde.