Kendime ait kelimelerim var... İçi bence bir kavrayışla dolmuş, bana özgü bir kıvam kazanmış, hakkını almış yüzlerce kelime... Aslına eriştiğim, derinliğine indiğim, şuura dönüştürdüğüm; idrakimi genişletmiş…
Kendime ait kelimelerim var... İçi bence bir kavrayışla dolmuş, bana özgü bir kıvam kazanmış, hakkını almış yüzlerce kelime... Aslına eriştiğim, derinliğine indiğim, şuura dönüştürdüğüm; idrakimi genişletmiş, muhakememin ufkunu açmış; kimi mecaz, kimi hicaz içli nice kelime... * Kendini sadece bana duyuran, aradığımda sadece kendimde bulduğum ve bir sohbet gibi tecrübe ettiğim, mânâsı kendinden ve benden büyük kelimeler... ** Bir de... Tekâmül merdivenin basamaklarını tırmandıran, hakikati tesbih ettiren, semâya dokunduran dost kelimeler var... Ve tam karşısında; zihnimi kilitleyen, idrakimi donmaya terk eden, kalbime fazla mesai yaptıran; gitmek istediğim yolu düğümleyen, içimle dışım arasını giderek açan, yalnızlığıma gâm iliştiren, bitap ve mecalsiz bırakan düşman kelimeler... *** Ardımda; aklıma, gönlüme, hayatıma nakşedemeden yarıda bırakılmış talihsiz kelimeler...
