Uzak bir köyün alacakaranlık sokaklarında, beyaz kumaşlara bürünmüş yaşlı adamlar anlatır hikâyelerini. Ellerindeki tespihler, zamanın ağırlığını taşır gibi döner durur avuçlarında. Çocuklar sineklerin…
Uzak bir köyün alacakaranlık sokaklarında, beyaz kumaşlara bürünmüş yaşlı adamlar anlatır hikâyelerini. Ellerindeki tespihler, zamanın ağırlığını taşır gibi döner durur avuçlarında. Çocuklar sineklerin vızıltısına aldırmaz; umut, gözlerinde minik bir ateş gibi titreşir. Tozlu yollar, reyhan kokusuyla dolup taşarken, yürekler temiz kalmayı başarır. Ayrılık acısı yoktur burada; sadece tütsünün dumanı gibi dağılan hüzünler vardır. Basit ama derin bir yaşamın izleri sürülür sayfalarda: kirlenmemiş gönüller, yitip gitmeyen umutlar ve insanın özüne dönüşün sessiz çağrısı.
