Avrupa Birliği’nin mali yapısı, ulusal devletlerden farklı bir temele dayanıyor. Devletlerin egemenlik gücünü pekiştiren vergi mekanizmaları, Birlik düzeyinde doğrudan uygulanmıyor. Tarihsel olarak vergileme…
Avrupa Birliği’nin mali yapısı, ulusal devletlerden farklı bir temele dayanıyor. Devletlerin egemenlik gücünü pekiştiren vergi mekanizmaları, Birlik düzeyinde doğrudan uygulanmıyor. Tarihsel olarak vergileme, siyasal katılımın ve vatandaşlık bilincinin de kaynağı olmuş; "temsilsiz vergi olmaz" ilkesi, bu bağın en somut göstergesi. Oysa AB, üye ülkelerin aksine, geniş kapsamlı bir vergilendirme yetkisine sahip değil. Finansmanını daha çok gümrük tarifeleri ve tarım politikaları üzerinden sağlıyor; bu da Birlik’in ekonomik düzenleyici rolünü sınırlıyor. Türkiye’nin AB’ye uyum sürecinde ise mali alanda önemli adımlar atıldı. Gümrük birliğiyle birlikte vergi düzenlemeleri büyük ölçüde uyumlaştırılırken, tam üyeliğin gerektirdiği yükümlülükler henüz devreye girmedi. KDV gibi alanlarda belirli bir yakınlaşma sağlansa da, bütçe kriterleri ve mali disiplin konusunda atılması gereken adımlar bulunuyor. Kitap, bu.
