Osmanlı İmparatorluğu’nun sosyal ve idari dokusunda avcılığın, özellikle de doğancılığın oynadığı rolü mercek altına alan bu çalışma, devletin güç dinamiklerini anlamak için farklı bir pencere açıyor. Batuhan…
Osmanlı İmparatorluğu’nun sosyal ve idari dokusunda avcılığın, özellikle de doğancılığın oynadığı rolü mercek altına alan bu çalışma, devletin güç dinamiklerini anlamak için farklı bir pencere açıyor. Batuhan İsmail Kıran, saraydan taşraya uzanan av kültürünün, yönetim anlayışından askeri eğitime, hatta diplomatik ilişkilere kadar nasıl derin izler bıraktığını belgelerle ortaya koyuyor. Doğancılar ocağının kurumsal yapısı, eğitim süreçleri ve padişahlarla olan bağları, dönemin iktidar mekanizmalarını anlamak için önemli ipuçları sunuyor. Yazar, arşiv kayıtları ve görsel malzemeler eşliğinde, avcılığın sadece bir spor ya da eğlence olmanın ötesinde, devletin sembolik ve pratik işleyişinde nasıl stratejik bir araç haline geldiğini irdeliyor. Osmanlı’nın doğaya ve hayvanlara yaklaşımını, disiplin ve hiyerarşi anlayışını yansıtan bu inceleme, tarih meraklıları için zengin bir kaynak niteliğinde.
