Bir türlü dikemediğim bir yaması var bu aşkın. Elim iğneye varmıyor usta, batıp duruyor gönlüme yokluğu. Hançer vur yaralarıma; bu saatten sonra yaşasam ne fayda. Gömsünler beni şuracıkta bir yere, inan gıkım…
Bir türlü dikemediğim bir yaması var bu aşkın. Elim iğneye varmıyor usta, batıp duruyor gönlüme yokluğu. Hançer vur yaralarıma; bu saatten sonra yaşasam ne fayda. Gömsünler beni şuracıkta bir yere, inan gıkım dahi çıkmaz. Zaten insan öldü mü bir kere gömülmesi gerekmez mi bir yerlere ?Rahat bırakın artık; beden diye tabir edilen beni… Umut demek tanımsız, unut demek ne çare. Ne yaptıysam her şey onu hatırlatıyor usta! Bu saatten sonra yaşamak haram tövbe etsem de geçmeyecek yaram...
