Ayrılığın ardından geriye kalan, yalnızca sahte bir dünya: İnsanlar sahte, duygular sahte, renkler bile sahte. Her dokunuş boş, her anlamsız geçen gün gibi. Mavi artık maviye benzemiyor, yeşil solmuş, kırmızı…
Ayrılığın ardından geriye kalan, yalnızca sahte bir dünya: İnsanlar sahte, duygular sahte, renkler bile sahte. Her dokunuş boş, her anlamsız geçen gün gibi. Mavi artık maviye benzemiyor, yeşil solmuş, kırmızı donuk. Yaşamak, sadece zaman öldürmekten ibaret kalıyor. *Aşkın Fay Hattı 2*, kaybın yarattığı bu derin boşluğu, acının sessiz çığlıklarını satırlara dökerken, okuru da o kırılganlığın içine çekiyor. Yalnız Mavi’nin keskin dili, aşkın ardından geride bıraktığı enkazı tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor.