Pamuk nasıl kanar? Belki de yaranın derin sessizliğinde, usulca solan bir nefes gibi. Ten nasıl ayrılır bedenden? Düşen tırnaklar misali, fark edilmeden, acısızca. Cem Seyhun Ünbay’ın dizeleri, aşkın o ince…
Pamuk nasıl kanar? Belki de yaranın derin sessizliğinde, usulca solan bir nefes gibi. Ten nasıl ayrılır bedenden? Düşen tırnaklar misali, fark edilmeden, acısızca. Cem Seyhun Ünbay’ın dizeleri, aşkın o ince, kırılgan çizgisinde dolaşırken buluyor okuru. Her satır, bir iç hesaplaşma gibi; yarım kalan sözlerin, tutulamayan ellerin, unutulmaya yüz tutan anların peşinde. Yetmiş dokuz sayfada, aşkın yalnızca bir duygu olmadığını, aynı zamanda bir yara, bir kayıp, bir suskunluk olduğunu hatırlatıyor. Sözcükler, tıpkı pamuk gibi yumuşak, ama altında sakladığı acıyı hissettirmekten geri durmuyor. Kısa ama yoğun bir yolculuk vaat eden bu kitap, aşkı yeniden düşünmeye davet ediyor.
