Ömer Öneren, yaşamın sert virajlarında bile inandığı yoldan sapmayan bir ruhun hikâyesini anlatıyor bu kitapta. Elleri hep toprak kokan, mücadelenin izlerini tırnaklarında taşıyan bir adamın dünyasına konuk…
Ömer Öneren, yaşamın sert virajlarında bile inandığı yoldan sapmayan bir ruhun hikâyesini anlatıyor bu kitapta. Elleri hep toprak kokan, mücadelenin izlerini tırnaklarında taşıyan bir adamın dünyasına konuk oluyoruz. Yazmak, onun için nefes almak kadar doğal; kalemi bırakmak ise imkânsız. Ekranda gördüğü o tanıdık yüzler, aslında söylenmemiş daha çok sözün işaretiydi – ve bu kitap da o sessizliği bozan bir haykırışa dönüştü. Günlük hayatın acımasız haberleri, dayatılan kalıplar arasında sıkışmışken, gülümsemek bile lüks gibi geliyordu. Oysa estetik kaygıların ötesinde, gerçek bir tebessümün herkesin hakkı olduğunu hatırlatıyor yazar. Yazgının çizdiği sınırları zorlamanın, bazen sadece var olmanın bile bir isyan olduğunu hissettiriyor sayfalar. Hayatı, olduğu gibi kabul etmeyi değil, onu yeniden yazmayı seçenlerin öyküsü bu.
