Bazen gökyüzü; kafanızın üzerini saran ve içinde hayat denen hayali canavar tarafından yalnız bırakıldığınız bir camekân gibidir. Ruhunuzu; sanki vahşi hayvanmış gibi içinde tutan bir kafes. Mağaza vitrinleri…
Bazen gökyüzü; kafanızın üzerini saran ve içinde hayat denen hayali canavar tarafından yalnız bırakıldığınız bir camekân gibidir. Ruhunuzu; sanki vahşi hayvanmış gibi içinde tutan bir kafes. Mağaza vitrinleri gibi sizi kendi çerçevesine hapseder. Başkaları bazen sizin farkınıza varır. Bazen de orada ulu orta dursanız bile görmezden gelirler, sanki var olmamışsınız gibi. Ancak sadece durmazsınız; yaşarsınız, yaşlanırsınız ve ölüp gidersiniz. Onun içindeyken; bakışlarınızı, gülümsemelerinizi, hayal kırıklıklarınızı, aşklarınızı, ölüşlerinizi, yok oluşlarınızı bedeninizin en ücra köşesine acımasızca gömer. Zamanla onları tek tek kaybedersiniz ve bir daha asla kendiniz olamazsınız.
