Şafak sökmeden önceki o sessiz saatlerde, kan ve ter kokan bir savaş alanında, ölü bedenler toplanırken bir gerçek ansızın beliriverir: İnsan, insanın hem esiri hem de özgürlüğüdür. Ferhat Solmaz’ın…
Şafak sökmeden önceki o sessiz saatlerde, kan ve ter kokan bir savaş alanında, ölü bedenler toplanırken bir gerçek ansızın beliriverir: İnsan, insanın hem esiri hem de özgürlüğüdür. Ferhat Solmaz’ın *Armonika*’sı, bu çelişkili gerçeği derin bir sızıyla işliyor. Savaşın gölgesinde, dostlukla düşmanlığın, sevgiyle ihanetin ince çizgisinde gezinirken, insanın kendi türüne nasıl hem yabancı hem de yakın olduğunu sorguluyor. Kısacık ama yoğun bir yolculuk sunan bu roman, okuru sessiz bir patlamanın ortasına bırakıyor; her sayfada biriken gerilim, son nefeste patlıyor. Kederle umudun, öfkeyle tesellinin iç içe geçtiği bu hikâye, insanın kendi karanlığına ve aydınlığına aynı anda bakabilme cesaretini hatırlatıyor.