“Bellek” konusu felsefe tarihinin en kıyıda köşede kalmış konularının başında gelir. Bunda, Aristoteles’in ilgili konuyu Μικρα Φυσικα gibi küçük bir derlemin içerisinde birkaç sayfa ölçeğinde ele almış olması…
“Bellek” konusu felsefe tarihinin en kıyıda köşede kalmış konularının başında gelir. Bunda, Aristoteles’in ilgili konuyu Μικρα Φυσικα gibi küçük bir derlemin içerisinde birkaç sayfa ölçeğinde ele almış olması olgusu da başat amildir. Aristoteles, bellek meselesine Peri Psukhēs’te temas etmez zira “bilgi” söz konusu olduğunda en az önemli şey bellektir Aristoteles’e göre. Bir başka deyişle “bilim yapma” faaliyeti içerisinde belleğin ayrıcalıklı bir yeri yoktur ve hiçbir zaman da olmamıştır. Sadece İngiliz duyumculuğunun yol açtığı septisizmin kullanışlı bir aparatı olarak felsefe tarihinde karşımıza çıkan bellek konusu, Platon’un kendisine atfettiği derinliği bakımından ele alınmış bir mesele değildir. Yine de Aristoteles’in περί μνήμης και αναμνήσεως başlığını taşıyan bu küçük risalesi Aristotelesçi meramın anlaşılabilmesi için büyük önemi haizdir. Bu bakımdan ilgili risalenin teşrihini, zaman zaman eleştirel bir üslup takınarak takdim ediyoruz.
