Nemrudu öldürmüş tek kanatlı bir arıyım ben. Nemrud ki, yedi dağa, yedi ovaya, egemen bir hükümdardır. Atları bile benzemezdi bildiklerinize. Hele ön ayakları kısa olanının, bir eşi daha yoktu şu dünya…
Nemrudu öldürmüş tek kanatlı bir arıyım ben. Nemrud ki, yedi dağa, yedi ovaya, egemen bir hükümdardır. Atları bile benzemezdi bildiklerinize. Hele ön ayakları kısa olanının, bir eşi daha yoktu şu dünya yüzünde. Nasıl mı? Nemrud, dağ çıkarken, öne, arkaya gidip gelmesin diye, bu atın ön ayakları kısacıktı. Dağdan inerken de ön ayakları, zürafanın ayakları gibi uzun, upuzun bir atı vardı Nemrudun. Gözlerimle gördüm bu atları. Tektek dağında bir şölene katılmıştı. Ben de bir çırpıyla konmuştum. Gelip geçti yanımdan. Uçup yetişemedim arkasından. Çünkü kanadımın biri yoktu benim. Ama olup bitenleri uzaktan da olsa, izledim hep. Düşündüm hep. Nemrudu öldürebilmek kolay mı? Bir uçtum, bin düşündüm. Olup bitenleri anlatsam size, şaşırıp kalırsınız. Öyleyse, bir şaşıp bin düşünmek koşuluyla anlatmaya da, dinleyeme de merhaba...
