Gün batımının yavaş yavaş sardığı bir an, içindeki sessizliği fısıldar adeta. Nuran Müftüoğlu Güler’in *Akşamüstü*’nde, hüzün bir nakış gibi işlenir sayfalara; durgun suların akışı, ürkek bir ceylanın…
Gün batımının yavaş yavaş sardığı bir an, içindeki sessizliği fısıldar adeta. Nuran Müftüoğlu Güler’in *Akşamüstü*’nde, hüzün bir nakış gibi işlenir sayfalara; durgun suların akışı, ürkek bir ceylanın bakışları kadar incelikli, o kadar derin. Her satır, geçip giden zamanın izlerini taşırken, sözcükler birer dokunuş olur. Anlatılan ne tam bir hikâye, ne de soyut bir duygu; ikisi arasında, insanın içine işleyen bir ara yerde durur. Okuyucuyu alıp götüren, belki de hiç farkında olmadığımız o anların kıyısına bırakır. Kısacık ama yoğun bir yolculuk sunar; tıpkı akşamüstlerinin kendisi gibi.