Durmuş Kozanlı, bu kez şiirlerinde aklı merkeze alıyor. Akıl Sermaye, bireyin ve toplumun içinden geçenleri açık, doğrudan ve süssüz bir üslupla dile getiriyor. Adalet, inanç, hayal kırıklığı ve özlem gibi…
Durmuş Kozanlı, bu kez şiirlerinde aklı merkeze alıyor. Akıl Sermaye, bireyin ve toplumun içinden geçenleri açık, doğrudan ve süssüz bir üslupla dile getiriyor. Adalet, inanç, hayal kırıklığı ve özlem gibi duygular ne mecazla örtülüyor ne de abartıyla yüceltiliyor. Bu dizeler, hayatı olduğu gibi karşılıyor. Toplumsal düzenin görmezden geldiği adaletsizlikleri, bireyin iç sesiyle yan yana getirmek kolay değildir; Kozanlı, bu zorluğun farkında olarak konuşmayı seçiyor. “Yüreğim konuşurken ben susamam” diyen bir ozanın kaleminden çıkan bu kitap, çoğu zaman duyulmayanları görünür kılıyor. Kozanlı’nın dizeleri; bir göl kıyısında bekleyen yaşlı bir baba, taşın altındaki karınca, ya da gurbette hasretle bükülmüş bir mektup gibi, ağır ama yalın bir anlam taşıyor. Hece ölçüsüyle yazılmış bu şiirlerde, vicdanın ve hafızanın izleri dikkatle sürülüyor. *** “Tüy bitti anlatamadım dilimde Aklım tek sermaye kaldı elimde”
