SARIASMA En çok tırnakları uzuyor kalbimin incitmekten korkarak kesiyorum törpü payını kaçırarak arada. Gözlerimde kimliği ayrık kış kuraklığı tövbekâr baharların ardından bakakalmış. Tanıdık ölüler…
SARIASMA En çok tırnakları uzuyor kalbimin incitmekten korkarak kesiyorum törpü payını kaçırarak arada. Gözlerimde kimliği ayrık kış kuraklığı tövbekâr baharların ardından bakakalmış. Tanıdık ölüler, balkonumda bir kış, içimde bir kuş; yedi sarı yirmi üç kara yıl yaşında bir sarıasma. Gözlerimde on yıllar artığı suskun bulutlar zihnim zikir yorgunu, sarsılmaktan dökülmüş raflarındaki kitaplar taşlaşmış adını yutmaktan dilim. Belkiler de ölür zamanın dolambaçlarında alev rengi kuşkular içinde dönelerken çaresiz ölür mavi bir gecenin lacivert koynunda. Aklara bürünmüş suretler, kapılar ötesinden usulca dönüyor avluma puslar içinde.
