Bu çalışma, tasavvuf düşüncesinin tarihsel gelişimini zühdî bir ahlâk anlayışından teorik ve sistematik bir yapıya evrilişi çerçevesinde ele almakta ve özellikle Ekberî gelenek içinde önemli bir yere sahip…
Bu çalışma, tasavvuf düşüncesinin tarihsel gelişimini zühdî bir ahlâk anlayışından teorik ve sistematik bir yapıya evrilişi çerçevesinde ele almakta ve özellikle Ekberî gelenek içinde önemli bir yere sahip olan Afîfüddîn Tilimsânî’nin tasavvufî görüşlerini incelemektedir. Sadreddin Konevî’nin sistemleştirdiği metafizik tasavvuf anlayışının bir devamı olarak Tilimsânî’nin düşünce dünyası, Şerhu Mevâkıfi’n-Nifferî adlı eseri üzerinden analiz edilmektedir. Çalışmada, müellifin tasavvufî kavramlara yüklediği özgün anlamlar ile onun düşünce sisteminin merkezinde yer alan “vakfe” kavramı ayrıntılı biçimde ele alınmaktadır. Ayrıca vakfenin ilim ve marifetle ilişkisi, tahallî, tahalluk ve tahakkuk süreçleri bağlamında değerlendirilmektedir. Tilimsânî’nin kompleks üslûbu ve felsefî yaklaşımı dikkate alınarak, dağınık görünen görüşleri sistematik bir bütünlük içinde sunulmakta; böylece tasavvuf düşüncesine dair literatürde önemli bir boşluğun doldurulması hedeflenmektedir.
