İnsan yetiştiremediğimiz sürece mesleklerin, rütbelerin, etiketlerin, köşelerin, koltukların, kalelerin; görece başarı, taltif, kazanç, itibar ve rantların esamesi yoktur. Yine insan yetiştiremediğimiz sürece…
İnsan yetiştiremediğimiz sürece mesleklerin, rütbelerin, etiketlerin, köşelerin, koltukların, kalelerin; görece başarı, taltif, kazanç, itibar ve rantların esamesi yoktur. Yine insan yetiştiremediğimiz sürece hem devlet hem de devletin / milletin her bir ferdi, geçen her saniyede erozyona uğrar… İnsan insana, devlete, töreye, sıraya, kültüre, iletişime saygı duyduğu kadar insan; bu sayılan kurumlara / değerlere sahip çıkabildiği, katma değer sunabildiği kadar da kâmil, eli öpülesi, saygı duyulan, aranan, ilham alınan ve nihayetinde “İnsanlık Makamı”na ulaşan insandır… Boşuna dememişler; kendini bilen haddini bilir, diye. İyi düşünelim: Şu dünyada biz insanlar neredeyiz, neyin peşindeyiz ve neyiz? Ya da insan bu hayatın neresinde?
