Hukuk dünyasının söyleminde ceza adaleti dillendirilse de ceza yargısının işlevi hiçbir zaman adaletin tesisi değildir. Mağdur çoğu zaman verilen karardan hoşnutsuzdur. Failin verilen cezadan daha fazla acı…
Hukuk dünyasının söyleminde ceza adaleti dillendirilse de ceza yargısının işlevi hiçbir zaman adaletin tesisi değildir. Mağdur çoğu zaman verilen karardan hoşnutsuzdur. Failin verilen cezadan daha fazla acı çekmesini ister. Ama hukuk bir kez araya girmiş, onu kendi arzusunu gerçekleştirmekten menetmiştir. “Failin cezasını ben vereceğim ve sen de buna razı olacaksın” demiştir. Mağdurun perspektifinden baktığımızda uygulanan bir tür kortizon tedavisidir. Hukuk mağdurun öfkesini ve intikam duygusunu onu korkutarak bastırır, çatışma yapay bir şekilde sonlandırılmış olur. Ceza adaletinin başarısı adaleti sağlamakta değil çatışmayı sonlandırmaktadır. Bu yüzden aynı eylem için birbirinden çok farklı cezalar öngören iki farklı hukuk sisteminde de cezalandırmanın işlevi aynıdır. Bir hukuk sisteminde göz çıkaranın gözü çıkarılırken bir diğerinde hapis cezası verilip ertelenebilir ya da küçük bir para cezası verilebilir. Bunlardan hangisinin adil olduğu sorusunun cevabı yoktur ama her ikisi de adaleti gerçekleştirme iddiasındadır. Ama asıl hakikat ceza yargısının ve cezalandırmanın adaletle bir ilişkisinin olmadığıdır.
